Меню
Лучшие авторы и критики
  1. Ahohuh (Крипипаста)
  2. Mr.Horror (Из Ада)
  3. Silent Death (Голландские туманы)
  4. Артем (Крипипаста)
  5. Арти (Крипипаста)
  6. Теневой Демон (Везде и нигде)
  7. Federico the Purple Guy (Где, где, - в Караганде! )
  8. Практика Хаоса ¯\_(ツ)_/¯ (Завихрения Логруса)
  9. Jeff the Killer (Крипипаста)

Heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeelp

Внимание!
Эта история была скрыта, поскольку набрала слишком много отрицательных отзывов. Рекомендуем начать чтение со следующей истории: Интригующая история о крысе.

helphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelp


https://i108.fastpic.ru/big/2018/1228/47/5c9ff2a2ab6f0a5351733321c23ab547.jpg

helphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpehelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelplphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphelphhelphelphelphelpelphelpelphelphelphhelphelphelphelpelphelp
Хорошая история! | Плохая история :(
0 | 1

Следующая крипипаста называется Интригующая история о крысе. Предыдущая: Новогодний делирий. Или попытайте удачу, выбрав случайную.

Мы приветствуем уместные, уважительные комментарии по теме. Пожалуйста, прочитайте правила нашего сайта перед тем, как оставить свой комментарий.

Всего 0 комментариев
comments powered by Disqus